Η Έλενα Ναθαναήλ ήταν παιδί της Νέας Φιλαδέλφειας – 17 χρόνια χωρίς την αριστοκρατική σταρ του ελληνικού σινεμά
Η Έλενα Ναθαναήλ ήταν παιδί της Νέας Φιλαδέλφειας – 17 χρόνια χωρίς την αριστοκρατική σταρ του ελληνικού σινεμά
Στις 4 Μαρτίου 2008 έσβησε ήσυχα, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, μια από τις πιο εμβληματικές μορφές του ελληνικού κινηματογράφου. Η Έλενα Ναθαναήλ, η γυναίκα που ταυτίστηκε με την αριστοκρατική ομορφιά και το μυστήριο της χρυσής εποχής του σινεμά, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 61 ετών, έπειτα από γενναία μάχη με τον καρκίνο.
Γεννημένη στις 19 Ιανουαρίου 1947 στη Νέα Φιλαδέλφεια, μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον που ευνόησε την καλλιέργεια και την καλλιτεχνική της φύση. Σπούδασε στο Ιταλικό Γυμνάσιο και συνέχισε στο Λύκειο Τεχνών της Ρώμης, με αντικείμενο τη ζωγραφική και τη διακόσμηση, πριν στραφεί οριστικά στην υποκριτική, μαθητεύοντας στη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη.
Η πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο το 1964, στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη «Κάτι να καίει», ήταν αρκετή για να την κάνει να ξεχωρίσει. Τα χαρακτηριστικά μάτια, η εύθραυστη μελαχρινή ομορφιά και το αριστοκρατικό της ύφος την ανέδειξαν γρήγορα σε σταρ.
Η καριέρα της πήρε διεθνή διάσταση όταν πρωταγωνίστησε στο γερμανικό δράμα «Το Αίμα των Βελσούγκεν», βασισμένο σε έργο του Τόμας Μαν, το οποίο συμμετείχε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου. Ακολούθησαν σημαντικές ελληνικές παραγωγές, όπως η «Ντάμα Σπαθί», ο «13ος» και το βραβευμένο «Ραντεβού με μία άγνωστη», που της χάρισε διάκριση στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Ιδιαίτερη απήχηση γνώρισε και η συμμετοχή της στην ταινία «Επιχείρησις Απόλλων», που προβλήθηκε με επιτυχία και στο εξωτερικό, προβάλλοντας τη φυσική ομορφιά της Ελλάδας μέσα από τη δική της κομψή παρουσία.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής της, η Έλενα Ναθαναήλ επέλεξε τη σιωπή και την απομόνωση, αντιμετωπίζοντας την ασθένειά της με αξιοπρέπεια και διακριτικότητα, όπως ακριβώς έζησε και τη ζωή της.
Δεκαεπτά χρόνια μετά τον θάνατό της, η εικόνα της παραμένει ζωντανή στη μνήμη του κοινού. Όχι μόνο ως σύμβολο ομορφιάς, αλλά ως μια γυναίκα που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στον ελληνικό πολιτισμό, με ήθος, ποιότητα και μια σπάνια, διαχρονική λάμψη.
