Γιάννης Τομπούλογλου: Η ελευθερία δεν είναι αποτέλεσμα ευνοϊκών συνθηκών. Είναι αποτέλεσμα απόφασης

Γιάννης Τομπούλογλου: Η ελευθερία δεν είναι αποτέλεσμα ευνοϊκών συνθηκών. Είναι αποτέλεσμα απόφασης

Μηνύματα για τη διαχρονική σημασία, την πανανθρώπινη αξία και τα επίκαιρα νοήματα του εθνικο-απελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων,  έστειλε ο Δήμαρχος Νέας Φιλαδέλφειας-Νέας Χαλκηδόνας Γιάννης Τομπούλογλου, με τον χαιρετισμό που απηύθυνε, με αφορμή τον εορτασμό της εθνικής επετείου της 25ης Μαρτίου 1821.  

Εκπρόσωποι της Ιεράς Μητρόπολης και των εκκλησιών μας, των     πολιτειακών θεσμών και οργάνων, του Δημοτικού Συμβουλίου, των τοπικών κομματικών οργανώσεων, εκπαιδευτικοί, μαθητές, και πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκαν την Τετάρτη 25 Μαρτίου στο Ηρώο της Πλατείας Κωνσταντινουπόλεως για να αποτίσουν φόρο τιμής σε όσους  πολέμησαν ηρωικά και θυσιάστηκαν για την εθνική μας ανεξαρτησία.

Ο Δήμαρχος, ως γνήσιος εκφραστής της τοπικής μας κοινωνίας, με τη δική της βαρύνουσα ιστορική παράδοση και πολιτιστική κληρονομιά,  απευθυνόμενος στους πολίτες και κυρίως στην νέα γενιά μας, ανέδειξε την καθοριστική σημασία και αναγκαιότητα της ατομικής ευθύνης. Την ευθύνης που δημιουργεί τη βούληση και ενεργοποιεί την αποφασιστικότητα. Της ευθύνης που ενώνει στον αγώνα για τον κοινό σκοπό και που αποτελεί και σήμερα προϋπόθεση για την κατάκτηση της ελευθερίας και κινητήρια δύναμη της προόδου.

Αναφερόμενος στην ταυτότητα και το βαθύτερο νόημα του αγώνα των Ελλήνων για την ελευθερία, ο Γιάννης Τομπούλογλου μίλησε για τον αγώνα των καθημερινών ανθρώπων που “δεν ήταν ήρωες από την αρχή” που πίστεψαν στην ελευθερία και αποφάσισαν να αναλάβουν την ευθύνη έναντι της έθνους μας, της πατρίδας μας και των επόμενων γενεών, δίνοντας ένα υποδειγματικό ηρωικό αγώνα, έναν αγώνα-πρότυπο στην ιστορία των λαών και του ανθρώπου.

Ολόκληρη η ομιλία του Δημάρχου Νέας Φιλαδέλφειας -Νέας Χαλκηδόνας Γιάννη Τομούλογλοιυ:

Άγιοι Πατέρες,

Κύριοι βουλευτές, κύριοι δημοτικοί σύμβουλοι

Αγαπητά μου παιδιά, μαθητές και μαθήτριες,

Συμπολίτισσες και συμπολίτες, κυρίες και κύριοι,

Στεκόμαστε σήμερα όλοι μαζί, για άλλη μια φορά, με βαθιά συγκίνηση και σεβασμό, προκειμένου να τιμήσουμε μια από τις πιο καθοριστικές στιγμές της ιστορίας μας. Την 25η Μαρτίου 1821. Την ημέρα που ένα υπόδουλο έθνος αποφάσισε να σηκώσει το ανάστημά του απέναντι σε μια αυτοκρατορία και να διεκδικήσει το υπέρτατο αγαθό του ανθρώπου: την ελευθερία του.

Κάθε χρόνο, τέτοια ημέρα, επιστρέφουμε στα ίδια γεγονότα, στα ίδια πρόσωπα, στις ίδιες λέξεις: Αγώνας, Θυσία, Ελευθερία. Κι όμως, αυτά τα λόγια δεν φθείρονται. Δεν παλιώνουν. Γιατί κάθε φορά που τα προφέρουμε, αποκτούν καινούργιο νόημα. Γιατί κάθε γενιά καλείται να τα κατανοήσει ξανά, να τα ερμηνεύσει, να τα μετατρέψει σε δική της πράξη, στη δική της πραγματικότητα, στον κόσμο της δικής της εποχής.

Ας σταθούμε, λοιπόν, για λίγο σε εκείνους τους ανθρώπους. Δεν ήταν ήρωες από την αρχή. Ήταν άνθρωποι απλοί. Αγρότες, κληρικοί, έμποροι, νησιώτες, λόγιοι. Άνθρωποι με φόβους, με αμφιβολίες, με οικογένειες. Κι όμως, σε μια στιγμή ιστορικής ευθύνης, αποφάσισαν να κάνουν το βήμα που άλλαξε τα πάντα.

Δεν περίμεναν να γίνουν ισχυροί για να διεκδικήσουν την ελευθερία. Πίστεψαν ότι η ελευθερία είναι αυτή που δίνει δύναμη.

Δεν περίμεναν την ασφάλεια για να κινηθούν. Αποδέχθηκαν την αβεβαιότητα ως τίμημα της αξιοπρέπειας.

Δεν αναζήτησαν τη βεβαιότητα της νίκης. Επέλεξαν τη βεβαιότητα του αγώνα.

Και αυτό είναι το πρώτο, βαθύ μήνυμα που μας στέλνουν οι αγωνιστές του 1821: ότι η ελευθερία δεν είναι αποτέλεσμα ευνοϊκών συνθηκών. Είναι αποτέλεσμα απόφασης.

Με τις πράξεις και τη θυσία τους, μας στέλνουν το πιο δυνατό μήνυμα μέσα από τους αιώνες. Μας λένε: «Μην περιμένετε τον κατάλληλο χρόνο. Ο κατάλληλος χρόνος είναι όταν το αποφασίσετε».

Μας λένε: «Μην φοβάστε το κόστος. Να φοβάστε την απώλεια της αξιοπρέπειας».

Μας λένε: «Μην υποτιμάτε τη δύναμή σας. Τα μεγαλύτερα ιστορικά άλματα ξεκίνησαν από μικρές, τολμηρές αποφάσεις».

Και απευθύνονται, με έναν τρόπο σχεδόν συγκλονιστικό, στους σημερινούς μαθητές. Σε εσάς, τα παιδιά που στέκεστε σήμερα εδώ.

Σας λένε: «Εμείς παλέψαμε για να έχετε εσείς επιλογές. Για να μπορείτε να ονειρεύεστε. Για να μπορείτε να μιλάτε ελεύθερα. Για να μπορείτε να διαφωνείτε χωρίς φόβο».

Σας εμπιστεύονται, χωρίς να σας γνωρίζουν. Σας παραδίδουν μια χώρα που δεν υπήρχε πριν από εκείνους.

Και σας ρωτούν, σιωπηλά: «Τι θα κάνετε εσείς με αυτήν την ελευθερία;»

Αυτό είναι ίσως το πιο δύσκολο ερώτημα. Γιατί η δική σας γενιά δεν καλείται να δώσει μάχες στα πεδία των συγκρούσεων. Καλείστε να δώσετε μάχες μέσα στην κοινωνία. Να παλέψετε για γνώση, για πρόοδο, για δικαιοσύνη. Να υπερασπιστείτε τη δημοκρατία όχι με όπλα, αλλά με στάση ζωής. Και να σφυρηλατήσετε με αποφασιστικότητα την ενότητα του Ελληνισμού, την ενότητα στην κοινωνία μας και στις εθνικές μας επιδιώξεις. Θυμηθείτε πώς το λέει ο Διονύσιος Σολωμός, στον Ύμνο Εις την Ελευθερίαν: «Αν μισιούνται ανάμεσά τους, δεν τους πρέπει Λευτεριά»

Κυρίες και κύριοι,

Το 1821 δεν είναι μόνο μια εθνική επέτειος. Είναι μια πανανθρώπινη υπενθύμιση. Η υπενθύμιση ότι οι άνθρωποι και οι λαοί, μπορούν να αλλάξουν τη μοίρα τους. Ότι η ιστορία δεν είναι προκαθορισμένη. Ότι η ελευθερία είναι μια ιδέα που διαπερνά σύνορα, εποχές και πολιτισμούς.

Και αν κοιτάξουμε γύρω μας σήμερα, θα δούμε ότι αυτή η ιδέα παραμένει ζωντανή, αλλά και ανολοκλήρωτη.

Υπάρχουν ακόμη λαοί που διεκδικούν το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση. Υπάρχουν άνθρωποι και λαοί που ζουν χωρίς ασφάλεια, χωρίς δικαιώματα, χωρίς πατρίδα, όπως για παράδειγμα οι Κούρδοι και οι Παλαιστίνιοι. Υπάρχουν κοινωνίες που δοκιμάζονται από τον πόλεμο, τη βία, την αβεβαιότητα και βέβαια, από την έλλειψη ελευθερίας.

Αυτό δεν το λέμε για να συγκρίνουμε. Το λέμε για να θυμόμαστε. Ότι κάποτε κι εμείς ήμασταν εκεί. Ότι η δική μας ελευθερία δεν ήταν αυτονόητη. Κερδήθηκε με αγώνα, με θυσίες, με πίστη σε κάτι μεγαλύτερο από τον φόβο.

Και γι’ αυτό ακριβώς, η Ελλάδα έχει έναν ιδιαίτερο ρόλο σήμερα. Να υπενθυμίζει ότι οι διαφορές μεταξύ των λαών δεν λύνονται με τη βία. Ότι η ειρήνη δεν είναι αδυναμία, αλλά δύναμη. Ότι ο διάλογος δεν είναι υποχώρηση, αλλά πολιτισμός.

Σε μια εποχή διεθνούς έντασης, το μήνυμα της 25ης Μαρτίου γίνεται πιο επίκαιρο από ποτέ: η ελευθερία και η ειρηνική συνύπαρξη δεν είναι αντίθετες έννοιες. Είναι συμπληρωματικές.

Η ελευθερία χωρίς ειρήνη είναι εύθραυστη.

Και η ειρήνη χωρίς ελευθερία είναι κενή.

Γι’ αυτό και το στοίχημα της εποχής μας δεν είναι μόνο να διατηρήσουμε την ανεξαρτησία μας, αλλά να οικοδομήσουμε έναν καλύτερο κόσμο, όπου οι λαοί θα μπορούν να συνυπάρχουν με σεβασμό, παρά τις διαφορές τους.

Αγαπητά μου παιδιά,

Σήμερα κρατάτε τη σημαία της Ελλάδας. Μια σημαία που δεν είναι απλώς ένα σύμβολο. Είναι μια ιστορία. Είναι οι αγώνες, οι θυσίες, τα όνειρα ενός λαού.

Αύριο, όμως, θα κρατάτε κάτι ακόμη πιο σημαντικό: την ευθύνη για το μέλλον αυτής της χώρας.

Να τη θυμάστε αυτή τη μέρα. Όχι μόνο ως γιορτή. Αλλά ως υπενθύμιση του τι μπορούμε να πετύχουμε όταν πιστεύουμε στον εαυτό μας, όταν είμαστε ενωμένοι, όταν δεν συμβιβαζόμαστε με το λιγότερο.

Κυρίες και κύριοι,

Η 25η Μαρτίου είναι μια γέφυρα. Μια γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον. Ανάμεσα στη θυσία και την ευθύνη. Ανάμεσα στην ιστορία και τη σύγχρονη πραγματικότητα.

Ας τη διαβούμε με επίγνωση. Με σεβασμό. Με ενότητα.

Γιατί αυτό είναι το τρίτο και ίσως πιο σημαντικό μήνυμα του 1821: ότι όταν οι Έλληνες είναι ενωμένοι, μπορούν να πετύχουν το ακατόρθωτο.

Κλείνοντας, ας στρέψουμε τη σκέψη μας σε εκείνους που άνοιξαν τον δρόμο. Σε εκείνους που θυσιάστηκαν για να μπορούμε εμείς σήμερα να ζούμε ελεύθεροι.

Ας τους τιμήσουμε όχι μόνο με λόγια, αλλά με πράξεις.

Με σεβασμό στους θεσμούς.

Με αγάπη για την πατρίδα.

Με πίστη στις αξίες που μας κράτησαν όρθιους μέσα στους αιώνες.

Και ας υποσχεθούμε ότι θα κρατήσουμε ζωντανή τη φλόγα της ελευθερίας, όχι μόνο ως ανάμνηση, αλλά ως καθημερινή επιλογή.

Χρόνια πολλά σε όλους.

Ζήτω η 25η Μαρτίου.

Ζήτω η Ελλάδα.

Από το Γραφείο Τύπου